turkuaz

 vaziyet alın efendiler destur verin ey turnalar! çiçek açın hadi ıhlamurlar.. yalnızlığım göklere erişmiş feryadım sineme yerleşmiş! yaşlanmışım.. henüz sevilmeden  sevdiğimin dizinde denize karşı türküler, şiirler bağırmadan  -yaşlanmışım sokaklarında şiirler tutturduğum o şehirden vazgeçmişim  ben çok yorulmuşum.  nolur hadi çiçek aç çocukluğumun, gençliğimin şiiri güzel ıhlamurlar  beni bu karanlık kuyudan o ferah kokunla çıkar bul bir yoldaş kendine  gel  tut ellerimden öyle ki sen çiçek açtığın zaman ben rengarenk baharlarla donatacağım çölleri uyandıracağım bütün devleri bırakacağım kalemimi  ve tekrar okuyacağım seni seni ve okunmayı bekleyen binlerce şiiri  bekleyen binlerce şiirimi bir mayıs akşamında gözlerimi dikeceğim gözlerine korkmadan, bakışımı dahi kaçırmadan bir taze ıhlamur ezeceğim parmaklarımla kokusu tüm şehri saracak kokusu ruhumu saracak  kokusu kalbimi saracak kokusu sözlerini saracak ıhlamurlar çiçek açacak...

 az önce şöyle bir şey duydum küçükken yaşadığınız odayı düşünün benim adıma odaları neyse düşünün işte ve odanızın kapısını kapatıp küçüklüğünüzdeki kendinizi oturtun yatağınıza ona neler söylemek isterdiniz?  Bu günkü konumuz bu.  Merhaba küçüğüm nasılsın ve daha önemlisi nerdesin acaba. Her nerdeysen biliyorum alışmışsındır sen. Ruhun deli senin bir kere. Her nerdeysen çabalıyorsundur bir şeylere. Yarın doğum günümüz. Çok büyüdük. Hani hep merak ettiğin zamanlar var ya 2020lerde nerede olacağım ne yapıyor olacağım. O zamana kadar çoktan şu olmuştur bu olmuştur diye düşünüyordun ya hani. Çok şey oldu miniğim. Çok şey atlattın. Bazılarını hala atlatamadın. Artık küçüklüğünden daha güçsüzsün. Hep hayallerine sığınıyorsun ya, artık hayal kurmuyorsun. Kitap okumayı bıraktın biliyor musun? Hani elinden zorla çekiyor ya hocalarımız annem, artık sen kendine yalvarıyorsun okumak için ama olmuyor. Eskiden çok güzel hayaller kurardın. Hala hayaller kuruyorsun ama artık çok güzel ...

 ahh üvercinka sende mi?  Şair sözü hakikaten yalanmış dostlar. Yetişin! Geri verin şiirlerimi o vakit. Yetiştirin ikindiyi müteakip.. 

selam eski dostum. İlginç bir şey oldu eski kahkahalarım döndü ama şöyle bir sorun var ki... Ki bilirsin cümlenin ama bağlacından önceki kısmının bir önemi yoktur bende. Neyse şöyle söyleyeyim eskisi gibi kahkaha atıyorum öyle ki o insanı ve insanların bazılarını dinliyorum. Ancak dün eski fotoğraflarıma bakma cüreti gösterdim hemde gündüz vakti ulu orta yerde. Ne gördüm biliyor musun? Evvet biliyorsun. Eski beni. Hani küçüktüm, güzeldim o vakitler. Kalbim tenha bir köşede taşlaşmamıştı. Saçlarım belime kadardı. Gözlerimdeki parıltı geceleri yüzüme vuran o aydan daha aydınlıktı. Ben o zamanlar güzeldim. Şimdi aynaya bakınca soluk bir yüz, kabarık, kafam kadar karışık bir kaç saç teli görüyorum. Eskiden kendimi sevmeyişime çok kızıyorum. Asıl sevilmemesi gereken halim bu çünkü. Eğer ben bile sevemeyeceksem kendimi kimden beni sevebil....... neyse Sonuç olarak eski dostum ben yıllardan acı ve yaş almadım sadece. Yaşlandım. Ki bir tanesi daha geliyor ne yapacağım bilmiyorum  çünkü ben...