vaziyet alın efendiler

destur verin ey turnalar!

çiçek açın hadi ıhlamurlar..

yalnızlığım göklere erişmiş

feryadım sineme yerleşmiş!

yaşlanmışım..

henüz sevilmeden 

sevdiğimin dizinde denize karşı türküler, şiirler bağırmadan 

-yaşlanmışım

sokaklarında şiirler tutturduğum o şehirden vazgeçmişim 

ben çok yorulmuşum. 

nolur hadi çiçek aç

çocukluğumun, gençliğimin şiiri

güzel ıhlamurlar 

beni bu karanlık kuyudan o ferah kokunla çıkar

bul bir yoldaş kendine 

gel 

tut ellerimden

öyle ki

sen çiçek açtığın zaman ben rengarenk baharlarla donatacağım çölleri

uyandıracağım bütün devleri

bırakacağım kalemimi 

ve tekrar okuyacağım seni

seni ve okunmayı bekleyen binlerce şiiri 

bekleyen binlerce şiirimi

bir mayıs akşamında gözlerimi dikeceğim gözlerine

korkmadan, bakışımı dahi kaçırmadan

bir taze ıhlamur ezeceğim parmaklarımla

kokusu tüm şehri saracak

kokusu ruhumu saracak 

kokusu kalbimi saracak

kokusu sözlerini saracak

ıhlamurlar çiçek açacak..